Kees en Erika Kortlever melken in Lexmond 30 koeien en houden daarnaast 13 stuks jongvee. Hun landbouwgrond ligt in polder Lakerveld, niet ver van de Zouweboezem. De veehouderij teelt uitsluitend gras, 23 hectare in totaal. Op een deel van het grasland past Kortlever een uitgesteld maaibeheer toe. Hierdoor krijgen weidevogels meer kans om hun jongen groot te brengen en krijgt de biodiversiteit een steuntje in de rug.
Doordat Kortlever in zijn stal  stro gebruikt, is de mest rijk aan organische stof. Stalmest zorgt voor een rijk bodemleven, waardoor weidevogels gemakkelijk voedsel vinden. De biodiversiteit is gediend met strorijke stalmest. Bovendien is de emissie van ammoniak lager met stalmest (7 kilo versus 11 kilo ammoniak gemiddeld). Tel daarbij op het hoge aantal uren weidegang (3200 uur per jaar), en de basis voor een lage emissie van ammoniak is gelegd. Kortlever is een veehouder die veel op zijn gevoel werkt. Hij maait liever niet te vroeg, zodat het gras van zichzelf minder eiwit bevat. Door het product in balen te kuilen blijft het ook bij hogere drogestofgehalten goed bewaard (bij een hogere DVE). De levensduur van de koeien is hoog bij Kortlever: 8,5 jaar oud zijn de dieren bij afvoer. Hij kruist verschillende rassen en zorgt daarmee dat de dieren goed omgaan met een minder hoogwaardig (eiwitrijk) rantsoen.
In het midden van de huiskavel ligt een eeuwenoud drassig veenputje met blauwgrasland. Het is ooit afgegraven en inmiddels wemelt het er van de insecten en planten. Volgens botanicus Dick Kerkhof is het een relict van vooroorlogs schraal grasland, ofwel ouderwets boeren hooiland met een hoge biodiversiteit. Zo komen de Spaanse Ruiter en ook de Kleine Valeriaan er voor.

Dierexcretie/hectare huidig: 160
Dierexcretie/hectare na uitvoering beheermaatregelen: 150 kg N